De ABM is een methode om te achterhalen welke saneringsinspanning van jouw lozingen nodig zijn op basis van stofeigenschappen.
Ondernemers (of hun adviseur) moeten bij (in)directe lozingen op het oppervlaktewater (zowel rijks- als regionale wateren), aan de ABM toetsen als onderdeel van de vergunningsaanvraag.
De ABM bestaat uit twee toetsstappen (Bronaanpak en Minimaliseringsverplichting). In stap 1 worden de stoffen die worden geloosd ingedeeld naar hoe bezwaarlijk ze zijn voor het water (klasse Z, A, B of C). In stap 2 kun je zien, welke saneringsinspanning mag worden verlangd.
Het bevoegd gezag beoordeelt het resultaat. Als uit de ABM blijkt dat niet wordt voldaan aan de KRW-eisen, is er ook een Immissietoets nodig.
Voor meer informatie zie de pagina ABM – Algemene beoordelingsmethodiek.