Ze had al een stageplek gevonden, maar was daar toch nog niet helemaal tevreden over. Toen Tuana Ayca hoorde over The Blind Meet, besloot ze uit nieuwsgierigheid mee te doen. Daar ontmoette ze – achter een scherm – Raymond Vink van CED. Niet veel later begon ze bij hem aan haar stage.
Tuana volgt de mbo-opleiding Rechten bij Albeda in Rotterdam. Haar school organiseerde The Blind Meet samen met VNO-NCW/MKB-Nederland. Studenten en werkgevers voeren daarbij een sollicitatiegesprek zonder elkaar te zien en zonder vooraf iets over elkaar te weten. Hoe hebben Tuana en Raymond dat ervaren? En wat heeft hun ontmoeting hen gebracht?
“Jonge talenten verdienen een eerlijke kans”
Raymond werkt bij CED Interim Professionals, een onderdeel van CED Nederland, dat schadeprofessionals detacheert. Daarnaast houdt hij zich binnen CED Nederland bezig met het aantrekken van jong talent en de samenwerking met scholen. Die samenwerking vindt hij belangrijk. “De theorie op school en de praktijk komen niet altijd overeen. Juist daarom is het zo waardevol dat studenten tijdens hun stage ervaren hoe het er in het bedrijfsleven aan toegaat.”
Via Albeda kwam hij in aanraking met The Blind Meet. De aanpak sprak hem meteen aan. “Ik vind innovatieve initiatieven altijd interessant. Maar wat me vooral over de streep trok, was het doel: stagediscriminatie tegengaan. Ik kan er met mijn pet niet bij dat dit nog steeds voorkomt. Jonge talenten zijn de toekomst van onze arbeidsmarkt. Die moeten we een eerlijke kans bieden.”
Voor Raymond draait een sollicitatiegesprek om motivatie. “Het gaat niet om iemands achternaam, afkomst of uiterlijk. Ik wil gewoon horen waarom iemand deze stage wil doen. Als de motivatie goed is, dan zie ik daarna wel hoe iemand eruitziet en hoe die heet.”
Wie niet waagt…
Tuana had maandenlang gezocht naar een geschikte stageplek. “We waren in januari al begonnen met zoeken, omdat het voor mbo-studenten best lastig is om een stageplek te vinden. Ik heb veel tijd gestoken in sollicitaties en motivatiebrieven. Soms was ik er laat in de avond nog mee bezig. En dan krijg je niet eens altijd een reactie.”
Hoewel ze een stageplek had gevonden, twijfelde ze of die bij haar paste. Op school hoorde ze over The Blind Meet. “Mijn vriendin stelde voor om mee te doen. Het leek haar grappig om eens mee te maken. Daarna kregen we op school uitgebreide uitleg. Daardoor kreeg ik er steeds meer interesse in en voelde ik me ook meer op mijn gemak.”
Toen Tuana voor de deur van het lokaal stond, vond ze het toch spannend. Tijdens het gesprek mochten studenten niets over hun identiteit prijsgeven. “Normaal vertel je natuurlijk hoe je heet en hoe oud je bent. Nu mocht dat allemaal niet. In het begin was ik zenuwachtig en begon ik zelfs een beetje te stotteren. Maar na de eerste twee vragen werd ik rustiger. Uiteindelijk liep het gesprek heel goed.”
Appels met appels vergelijken
Ook Raymond kijkt positief terug op de gesprekken. Vooral de vaste structuur sprak hem aan. Alle kandidaten kregen dezelfde basisvragen, zodat werkgevers hen op dezelfde punten konden beoordelen. “Dat vind ik een heel sterk onderdeel. Je vergelijkt echt appels met appels. Zo voorkom je dat je je laat leiden door allerlei andere indrukken.”
Volgens Raymond kan de aanpak studenten ook helpen om zich meer op hun gemak te voelen. “Een sollicitatiegesprek is voor veel jongeren spannend. Doordat je elkaar niet ziet, valt er misschien een deel van die spanning weg. Dan kan iemand meer van zichzelf laten zien en kun je beter beoordelen of er een match is.”
En die match was er met Tuana. “Ze gaf goede antwoorden, durfde zelf vragen te stellen en was heel proactief in haar communicatie. Ze liet een soort natuurlijke brutaliteit zien, in de positieve zin van het woord. Dat sprak me aan. Ik dacht: dit gaat wel goed komen.”
Aangenomen! En dan?
Na The Blind Meet nodigde CED Tuana uit om langs te komen. Niet om haar alsnog te beoordelen, maar om haar te laten ervaren of het bedrijf bij haar paste. “Wij hadden onze keuze al gemaakt op basis van het ‘blinde; gesprek”, legt Raymond uit. “Maar we vonden het belangrijk dat Tuana de sfeer kon proeven. Wil je hier echt stagelopen? Die keuze lag bij haar.”
Tuana zocht informatie op over CED en sprak erover met haar vader en nicht. Beiden waren enthousiast. Ook de kennismaking op kantoor gaf een goed gevoel. “Het kennismakingsgesprek ging supergoed. Het waren allemaal hele lieve mensen. En het is echt een professioneel bedrijf. Je komt binnen met een pasje, weet je wel? Dat had ik alleen nog maar in films gezien.” Inmiddels heeft ze ervaren dat stage lopen heel anders is dan naar school gaan. “Vooral de eerste maand was wennen. Op school zit je soms een beetje je tijd te doden. Maar op stage moet je gewoon doorgaan. Ik moest echt even in dat ritme komen, maar dat gaat nu goed.”
Voor Raymond hoort goede begeleiding daar nadrukkelijk bij. “Ik vind dat je als bedrijf alleen een stagiair moet aannemen als je ook tijd hebt om diegene goed te begeleiden. Anders moet je het niet doen. Je wilt niet dat iemand verloren raakt in de organisatie.”
“Ook als je het spannend vindt: doe mee”
Raymond en Tuana kijken allebei positief terug op The Blind Meet. “Ik zou het echt iedere student aanraden”, zegt Tuana. “Het is een mooie kans en veel makkelijker dan steeds op Stagemarkt zoeken, een motivatiebrief schrijven en je cv opsturen. En ook als je het spannend vindt, moet je gewoon meedoen.”
Raymond hoopt dat meer bedrijven het initiatief omarmen. “Ik vind het een ontzettend goed initiatief. Jammer dat het nodig is, maar zolang stagediscriminatie bestaat, moeten we dit soort dingen blijven doen. Uiteindelijk gaat het erom dat je luistert naar wat iemand te vertellen heeft en kijkt naar de motivatie. Daar moet je je keuze op baseren.” Zijn advies aan andere werkgevers is duidelijk: “Omarm dit initiatief en maak er gebruik van.”
